Sen umuda türkü söyle. O yüzden güneşli günler yakındır.

Güneşin yansımaları gözlerinde,dilinin Türkçesinde ,diller ferman yazar gelecek günlerin şerefine.. Kendine gömülmüş gecenin sancılı rüzgar vurumlarıdır, bereketini sunduğumuz zaman. Buram buram umut kokan, güneşin kardeşleriyle tohumlanmaya niyetli yaşam.

Sök umudu yalnızlıktan, avuçlarımın ortasına doluvermiş yaşam.

Can çekişirken geçmiş, suni tenefüse bile gerek yok !

Yarının heyecanı dört yanımdayken, mutluluk parkemi zırh gibi giymişken ben.

Geçmişi öldürmüş bir geleceğin Azrail’ini kovalarken izdüşümlerim düşmüş gölgene, gölgem feryat etse de bağlamış beline dostlarının dillerini heveslice.

Dilimde fırtına biçmiş küfür. Zemheride yakar durur düşmanın gözlerinde ki külü.

Benim düşmanım geçmiş ,silahım gelecek, dost gülümsemelerim

Ömür yollarında  yılan dolu olur bazen, dilin kemiği kırık bakarsın dost bile yollarını kesmiş dilinin silahıyla.

Dokundum yüreğimin kusursuz iklimlerine, ilmik ilmik işledim günahtan tövbeli sevapları...

Her yaşamak olgusunda çağladım, yüz bin kere başka tenin solukluğunda yıkılmış kentlere,

yıkık dökük viran kentte bir ışık gördüm sessizce...

Işığa dokundum..

Biraz ürkek biraz da heyecanla...

O da bana dokundu

Israrla ...

Tenimin kimliksiz yalnızlığında, bir  kor ışığında  benliğimden uzak bensizliğimde